Serwis używa cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zapoznaj się z polityką prywatności.
zamknij   

szukaj

2019-10-30 12:00:45

Postępy w opracowaniu kołowych transporterów inżynieryjnych

     W 2014 roku Inspektorat Uzbrojenia rozpoczął fazę analityczno-koncepcyjną dla Wymagania Operacyjnego o kryptonimie Jodła-KTI w ramach którego zamierzano pozyskać dwa rodzaje kołowych transporterów inżynieryjnych: Kołowy Transporter Rozpoznania Inżynieryjnego (KTRI) oraz Kołowy Transporter Wsparcia Inżynieryjnego (KTWI). Do dziś dla obu zadań zakończono tylko pierwszy etap pracy rozwojowej (tj. „Określenie Założeń do Projektowania” - OZP) na opracowanie ww. typów wozów. Obecnie trwa rozpoczęte w kwietniu 2018 roku postępowanie na wyłonienie wykonawcy drugiego etapu pracy rozwojowej (tj. „Projektowanie i Rozwój” - PiR) dla KTRI, natomiast dalszych prac związanych z opracowaniem KTWI jak na razie nie rozpoczęto. Szczegóły podejmowanych działań opisano w dalszej części artykułu.

AMV_XP-fot.Patria

Wiele wskazuje na to, że bazą dla KTRI będzie podwozie transportera opancerzonego AMV XP, czyli następca KTO Rosomak o zwiększonej długości. Fot. Patria Oyj.

Kołowy Transporter Rozpoznania Inżynieryjnego

  Rozpoczęcie procedury dialogu technicznego związanego z planami pozyskania Kołowego Transportera Rozpoznania Inżynieryjnego (KTRI) miało miejsce 14 lutego 2014 roku.

  We wstępnych wymaganiach nie sprecyzowano typu podwozia ani nawet układu jezdnego KTO. Wymagano natomiast aby był transporterem pływającym. W pełni wyposażony charakteryzować się miał wskaźnikiem mocy jednostki napędowej nie mniejszym od 14,7 kW/t (pożądane minimum 16 kW/t). Określono maksymalny promień zawracania (do 24 m), wysokość pojazdu (do 4 m), szerokość (do 3 m) i prześwit (430-450 mm). Jego opancerzenie w wersji bazowej miało zapewnić odporność na pociski broni strzeleckiej i odłamków do poziomowi I według STANAG 4569, a w wersji z dodatkowym opancerzeniem do poziomu II lub III. Zakładano, że KTRI powinien być uzbrojony w bezzałogowe stanowisko strzeleckie z karabinem maszynowym 12,7 mm WKM-B lub NSW-T z jednostką ognia 1200 sztuk amunicji. Załoga miała składać się z 5 żołnierzy, w tym: dowódcy-sapera, kierowcy-sapera, zwiadowcy-sapera-chemika i 2 saperów-zwiadowców. Pojazd miał umożliwiać osiągnięcie prędkości maksymalnej na drodze o nawierzchni asfaltowej lub betonowej nie mniejszej niż 90 km/h i zasięgu po drogach nie mniejszego niż 500 km (pożądanego 650 km).

  Wyposażenie rozpoznawcze KTRI miało składać się z:

  • pokładowego i wynośnego systemu ostrzegania o skażeniach chemicznych i promieniotwórczych;
  • masztu teleskopowego z głowicą obserwacyjną, wyposażoną w kamerę TV, kamę termowizyjną i dalmierz laserowy;
  • wynośnego radiolokatora (ARS-2000);
  • pokładowych przyrządów do określania przejezdności terenu;
  • przyrządów do pomiaru prądu cieków wodnych z możliwością demontażu i użycia wynośnego;
  • pokładowego hydrolokatora bocznego i czołowego z możliwością demontażu i użycia wynośnego;
  • pokładowego profiloechografu – echosondy hydroakustycznej z możliwością demontażu i użycia wynośnego;
  • pokładowego przyrządu do określania pochyleń terenu;
  • pokładowego wykrywacz min (opcjonalnie);
  • urządzenia do lokalizacji położenia transportera w terenie obejmującego odbiornik systemu nawigacji satelitarnej i system nawigacji inercyjnej;
  • zestawu do sygnalizacji opromieniowania laserowego;
  • wynośnego sprzętu obserwacyjno-fotograficznego (lornetki optycznej, noktowizyjnej i termowizyjnej, gogli noktowizyjnych, aparatu fotograficznego z obiektywem noktowizyjnym, cyfrowej kamery wideo niskiego poziomu oświetlenia, dalmierza laserowego, mikrofonu kierunkowego);
  • wynośnego goniometru;
  • wynośnego przyrządu do pomiaru grubości lodu;
  • wynośnego sprzętu rozpoznania zapór minowych;
  • zestawu do oceny jakości wody;
  • kompletu oznakowania dróg, przejść i stref niebezpiecznych;
  • ubrania do pracy w wodzie;
  • zestawu sprzętu nurka;
  • łodzi pneumatycznej z silnikiem zaburtowym;
  • zestawu inżynieryjno-saperskiego wojsk specjalnych;
  • drabinki i uprzęży asekuracyjnej;
  • środków łączności o zdolności przesyłania danych na odległość nie mniejszą niż 300 km;
  • środków maskowania;
  • wyposażenia logistycznego.

  Uzyskane z podsystemów rozpoznania dane miały być gromadzone przez wewnętrzny Komputer Rozpoznania Inżynieryjnego oraz Komputer łączności i dowodzenia i przesyłane do odbiorców zewnętrznych z wykorzystaniem systemów wsparcia dowodzenia np. Szafran-ZT, Storczyk, czy Irys.

  Po zakończeniu fazy analityczno-koncepcyjnej 14 października 2015 roku uruchomiono konkurencyjne postępowania na realizację etapu „Określenia Założeń do Projektowania” (OZP) pracy rozwojowej na opracowanie KTRI (nr IU/153/VI-104/ZS/ZOT/ROZ/ZSS/2015). W jego efekcie 10 maja 2016 roku Inspektorat Uzbrojenia zawarł umowę o wartości 674,6 tys. PLN (brutto) na realizację etapu OZP z konsorcjum firm, którego liderem był Rosomak S.A. Umowa ta została zrealizowana w listopadzie 2016 roku. W jej rezultacie opracowano: projekt koncepcyjny KTRI, analizę techniczno-ekonomiczną i projekt założeń taktyczno-technicznych. Na tym etapie pracy rozwojowej zakładano, że bazą dla transportera wsparcia inżynieryjnego będą podwozia pojazdów: KTO Rosomak 8x8 w wersji bazowej, KTO Rosomak 8x8 w wersji WEM oraz KTO Rosomak 8x8L (wersja wydłużona).

  W 2018 roku uruchomiono nowe postępowanie, już z pominięciem trybu konkurencyjnego, dotyczące realizacji etapu „Projektowanie i Rozwój” (PiR) pracy rozwojowej na opracowanie KTRI. W jego zakresie powinny zostać opracowane: projekt wstępny, projekt techniczny i prototyp KTRI, a następnie powinny zostać przeprowadzone jego badania wstępne (zakładowe) i kwalifikacyjne. Zaproszenie do negocjacji zostało wystosowane 14 kwietnia 2018 roku do jednego wykonawcy - konsorcjum firm w składzie: Rosomak S.A. (lider), Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej oraz Ken-Bit Koening i Wspólnicy Sp. J. Postępowanie to jest obecnie nadal kontynuowane.

  W sprawozdaniu Zarządu spółki Rosomak S.A. za 2018 rok wskazano, że KTRI planuje się zbudować na wydłużonej platformie AMV 8x8 XP „L” o DMC 30 ton. Pozyskanie od fińskiej firmy Patria licencji na produkcję transportera AMV w wersji XP wskazano jako cel spółki na 2019 rok (podobnie jak wozu w wersji 6x6). Nieoficjalnie wiadomo, że rozmowy w tej sprawie są obecnie prowadzone.

 CKPTO Hipopotam-fot.TD

Jedną z konstrukcji rozpatrywanych jako KTWI był CKPTO Hipopotam opracowany przez firmę AMZ Kutno S.A. Fot. Tomasz Dmitruk/Dziennik Zbrojny.

Kołowy Transporter Wsparcia Inżynieryjnego

  Rozpoczęcie procedury dialogu technicznego związanego z planami pozyskania Kołowego Transportera Wsparcia Inżynieryjnego (KTWI) ogłoszono 22 grudnia 2014 roku.

  O ile KTRI miał wspierać pododdziały inżynieryjne tylko w zadaniach rozpoznawczych, o tyle KTWI miał być już wozem umożliwiającym wsparcie prac inżynieryjnych. W szczególności miał ułatwić pododdziałom inżynieryjnym:

  • budowę zapór inżynieryjnych i wykonywanie niszczeń;
  • rozbudowę fortyfikacji terenu;
  • urządzanie i utrzymanie przepraw;
  • wykonanie przejść w zaporach inżynieryjnych, przez przeszkody naturalne i rejony zniszczeń oraz rozminowanie terenu i obiektów;
  • przygotowanie i utrzymanie dróg dowozu i ewakuacji;
  • udziału w likwidacji skutków uderzeń przeciwnika oraz klęsk żywiołowych i ekologicznych;
  • wykonanie prac inżynieryjnych w ramach maskowania wojsk;
  • urządzanie lądowisk dla śmigłowców.

  Podobnie jak w przypadku KTRI, we wstępnych wymaganiach na KTWI nie sprecyzowano typu podwozia ani układu jezdnego pojazdu. W jego przypadku nie wymagano zdolności do pływania, a jedynie do brodzenia w wodzie o głębokości nie mniejszej niż 1,2 m. Oczekiwano za to możliwości holowania przyczepy inżynieryjnej (i jej opracowania wraz z KTWI). Określono maksymalny promień zawracania transportera (do 24 m) i prześwit (430-450 mm). Jego opancerzenie miało zapewnić odporność na pociski broni strzeleckiej i odłamków do poziomowi II według STANAG 4569. Zakładano, że KTWI powinien być uzbrojony w bezzałogowe stanowisko strzeleckie z karabinem maszynowym 12,7 mm WKM-B z jednostką ognia 720 sztuk amunicji. Załoga miała składać się z 8 żołnierzy, w tym: dowódcy, kierowcy-mechanika i 6 saperów. Pojazd miał umożliwiać osiągnięcie prędkości maksymalnej na drodze o nawierzchni asfaltowej lub betonowej nie mniejszej niż 70 km/h i zasięgu po drogach nie mniejszego niż 500 km (pożądanego 600 km).

  Wyposażenie do wykonywania zadań wsparcia inżynieryjnego KTWI miało składać się z:

  • sprzętu rozpoznawania skażeń chemicznych i promieniotwórczych;
  • wynośnego sprzętu obserwacyjno-fotograficznego (lornetki optycznej i noktowizyjnej, gogli noktowizyjnych, aparatu fotograficznego z obiektywem noktowizyjnym, dalmierza laserowego);
  • sprzętu do prowadzenia prac minerskich, wykonywania niszczeń oraz budowy zapór inżynieryjnych, w tym: zestawu do radiowego sterowania wybuchami ZRSW, elementów zestawu minersko-rozpoznawczego ZMT-89, zestawu dowierceń w gruncie i w lodzie, zestaw minerski do elektrycznego wysadzania;
  • sprzętu do rozpoznawania zapór inżynieryjnych, wykonywania przejść i rozminowania, w tym: pokładowy wykrywacz min, wynośne ręczne wykrywacze min, sterownica i tester ZB-WŁWD/Z do odstrzeliwania zespołów bojowych wyrzutni ładunków wydłużonych ZB-WŁWD/Z z przyczepy P2P-WŁWD, materiały wybuchowe i środki zapalające oraz elementy inżynieryjnego zestawu oznakowania stref niebezpiecznych IZOSN;
  • sprzętu do wykonywania zadań w zakresie przygotowania i utrzymania dróg, w tym: osprzęt spycharkowy OS-KTWI, manipulator z wyposażeniem o udźwigu 1500 kg (umożliwiający chwytanie drzew czy beczek, wyposażony w młot hydrauliczny i sprzęt do wierceń w gruncie), piła spalinowa, przecinarka do konstrukcji stalowych i betonowych oraz wciągarka z liną;
  • urządzenia do lokalizacji położenia transportera w terenie obejmującego odbiornik systemu nawigacji satelitarnej i system nawigacji inercyjnej;
  • środków łączności;
  • zespołu gromadzenia i przetwarzania danych oraz zarządzania środkami łączności i wspomagania dowodzenia KTWI, w tym: 2 Komputery Taktyczne (Komputer łączności i dowodzenia oraz Komputer Wsparcia inżynieryjnego) i 3 Indywidualne Komputery Taktyczne;
  • wyposażenia logistycznego.

  Po zakończeniu fazy analityczno-koncepcyjnej 26 listopada 2015 roku uruchomiono konkurencyjne postępowania na realizację etapu OZP pracy rozwojowej na opracowanie KTWI (nr IU/181/VI-104/ZS/ZOT/ROZ/ZSS/2015), które zostało jednak anulowane. Nowe, o takim samym zakresie ogłoszono 15 marca 2016 roku (nr IU/4l/VI-104/ZS/ZOT/ROZ/ZSS/2016). W jego rezultacie 10 maja 2016 roku Inspektorat Uzbrojenia zawarł umowę o wartości 590,4 tys. PLN (brutto) z AMZ Kutno S.A. Prace zostały zakończone w marcu 2017 roku. W jej rezultacie opracowano: projekt koncepcyjny KTWI, analizę techniczno-ekonomiczną i projekt założeń taktyczno-technicznych. Na tym etapie pracy rozwojowej zakładano, że bazą dla transportera wsparcia inżynieryjnego będą podwozia pojazdów CKPTO Hipopotam oraz KTO Rosomak 8x8 w wersji bazowej.

  Do dzisiaj nie uruchomiono kolejnego etapu pracy rozwojowej dla tego zadania.  

(TD)

Redakcja pragnie podziękować Inspektoratowi Uzbrojenia za udzielone informacje.




powered by Disqus

Rejestracja

Funkcja chwilowo niedostępna

×

Logowanie

×

Kontakt

×
FCAS/NGF - lotniczy system bojowy nowej generacji

FCAS/NGF - lotniczy system bojowy nowej generacji

Obecnie produkowane europejskie samoloty wielozadaniowe, choć wciąż modernizowane, w perspektywie około dwóch dekad wymagać będą wdrożenia do służb...

więcej polecanych artykułów