Serwis używa cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zapoznaj się z polityką prywatności.
zamknij   

szukaj

2018-10-24 17:54:33

Wodowanie kolejnej rosyjskiej korwety z pociskami Kalibr

     Wypierają po około 800 ton, mierzą po około 67 metrów – rosyjskie stosunkowo małe korwety projektu 22800 Karakurt mają znaczenie strategiczne – przenoszą bowiem wyrzutnie pocisków manewrujących rodziny Kalibr. W położonym w obwodzie leningradzkim nowym kompleksie stoczniowym Pełła zwodowano czwarty, według terminologii rosyjskiej, mały okręt rakietowy Karakurt o nazwie własnej Buria (ros. Sztorm).


 Co podkreśla sama stocznia, korwetę zwodowano po niespełna dwóch latach od rozpoczęcia budowy, co zapoczątkowano 24 grudnia 2016 roku. Buria jest czwartą jednostką powstałą w stoczni Pełła w ramach projektu Karakurt, następcy lepiej znanych i obecnych już na Bałtyku korwet (MOR) Bujan-M.

 Pierwsza korweta projektu 22800 o nazwie własnej Uragan w październiku br. trafiła na próby państwowe we Flocie Północnej, drugą o nazwie własnej Tajfun wodowano przed blisko rokiem. Co warte zauważenia, dwaj pierwsi reprezentanci projektu Karakurt nie są uzbrojeni w systemy obrony bezpośredniej Pancyr-M, ale w dobrze znane zestawy artyleryjskie AK-630M. Buria oraz trzeci budowany Karakurt – wodowany w maju 2018 roku Szkwał – posiadają już montowany na rufie artyleryjsko-rakietowy zestaw Pancyr-M. Uzbrojenie pokładowe jest uzupełnione o armatę AK-176M kalibru 76 mm, ale o znaczeniu tych rzeczywiście małych jednostek przeznaczonych do działania w strefie przybrzeżnej przede wszystkim stanowi moduł pionowej wyrzutni 3S14 przeznaczonej dla ośmiu pocisków przeciwokrętowych/manewrujących Onyks i Kalibr (3M14 stał się bazą pod obecnego „bohatera” rosyjskiego jako przykładu na łamanie traktatu INF, wprowadzonego do uzbrojenia systemu Iskander-K pocisku 9M729). Obecne plany zakładają powstanie 18 korwet projektu 22800.    

 Próby morskie korwety Buria (numer burtowy 578) mają być przeprowadzone w drugiej połowie 2019 roku, jej wejście do linii w roku kolejnym. Rosyjski program okrętowy boryka się z problemami dostępności rodzimych jednostek napędowych, terminy zostaną dotrzymane, jeżeli silniki diesla M507 zostaną dostarczone z zakładów PAO Zwiezda.

(Red.)

fot. PAO Pełła




powered by Disqus

Rejestracja

Funkcja chwilowo niedostępna

×

Logowanie

×

Kontakt

×
Europejskie pociski manewrujące cz. I: APACHE, SCALP, Storm Shadow, MdCN

Europejskie pociski manewrujące cz. I: APACHE, SCALP, Storm Shadow, MdCN

Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku w kilku państwach NATO rozpoczęto poszukiwanie nowego rodzaju systemów uzbrojenia lo...

więcej polecanych artykułów