Serwis używa cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zapoznaj się z polityką prywatności.
zamknij   

szukaj

2013-09-07 19:30:51

Polska rakieta przeciwlotnicza Błyskawica - uzupełnienie

     W październiku ubiegłego roku przedstawialiśmy historię powstania demonstratora rakiety przeciwlotniczej krótkiego zasięgu Błyskawica oraz dane na temat historii koncepcji samobieżnego zestawu przeciwlotniczego krótkiego zasięgu od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku do połowy 2012 roku. Na tegorocznym MSPO pokazano jeden z demonstratorów, które odbyły pierwsze loty silnikowe.

  Jak wspomniano w poprzednim tekście rozwój przeciwlotniczego dwustopniowego pocisku rakietowego krótkiego zasięgu Błyskawica jest realizowany w latach 2011-2013 w ramach projektu rozwojowego, którego celem jest opracowanie demonstratora technologii. Program jest finansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju i realizowany przez konsorcjum w skladzie: lider - Wojskowa Akademia Techniczna, a także Mesko S.A., ZPS Gamrat sp. z o.o., Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych i PHO sp. z o.o.

  Układ rakiety konstrukcyjny pozostał nie zmieniony, Błyskawica to dwustopniowy pocisk rakietowy napędzany silnikiem startowym na paliwo stałe z odrębnym stopniem bojowym. Pierwszy stopień (booster) jest jednokalibrowy i ma największą średnicę 171 mm oraz rozkładane stateczniki umieszczone z tyłu. Stopień bojowy ma układ kaczka z czterema sterami z przodu i czterema rozkładanymi statecznikami. Jest on dwukalibrowy - środkowa część, w której ma znajdować się głowica bojowa ma nieznacznie większą średnicę. Oba stopnie łączy stożek przejściowy. Pocisk jest przechowywany i odpalany z kontenera z tworzyw sztucznych.

 

Sama rakieta to nie wszystko, do w pełni działającego systemu jeszcze daleka droga.

  Zakończenie projektu planowane jest w końcu 2013 roku, co oznacza, że do tego czasu powinien zostać przetestowany demonstrator technologii, tj. korpus rakiety wraz z silnikiem oraz układem oddzielania stopni pocisku. Pierwszego beznapędowego odpalenia rakiety dokonano w grudniu 2012 roku, a w czerwcu tego roku wystrzelono rakietę z pracującym silnikiem z kontenera umieszczonego na stanowisku badawczym. Testowano wówczas zachowanie pocisku w chwili wyjścia z kontenera i w czasie pierwszych sekund lotu.

Dane techniczne demonstratora rakiety Błyskawica:

 Długość kontenera [mm]

3252

 Długość rakiety [mm]

3158

 Długość I stopnia [mm]

1810

 Długość II stopnia [mm]

1348

 Masa rakiety [kg]

 70

 Masa I stopnia [kg]

 45

 Masa II stopnia [kg]

 25

 Masa kontenera [kg]

 24

Kaliber I stopnia [mm]

171

Kaliber II stopnia [mm]

85/91

Średnica kontenera [mm]

184/191

 Prędkość maksymalna [m/s]

>1000

   Gabaryty i dane masowe nie zmieniły się znacznie od czasu uajwnienia pocisku. Nie podawano natomiast zasięgu Błyskawicy, ponieważ nie był mierzony. Z wyliczeń teoretycznych wynika, że pocisk powinien mieć prędkość maksymalną na poziomie ponad 1000 m/s (delarowane 1300 m/s). Jedynie wówczas możliwe jest osiągnięcie zakładanego zasięgu ponad 15 km i pułapu około 10 km - przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej manewrowości przez bezapędowy stopień na graniczych odległościach strzelania (wymagany parametr kursowy). Można to osiągnąć dwoma sposobami - zwiększając impuls startowy silnika lub ulepszając aerodynamikę w celu zmniejszenia spadku prędkości na torze lotu, mimo intensywnego manewrowania rakiety. ZPS Gamrat pracuje nad silnikiem dla Błyskawicy, według uzyskanych informacji próby zakładowe potwierdziły zakładane parametry paliwa.

Kontenery startowe z rakietą Błyskawica pokazano także jako potencjalny element modernizacji używanych w Wojsku Polskim zestawów przeciwlotniczych OSA. Zasada naprowadzania ta sama, jednak zastosowanie nowych rakiet wymaga w praktyce zbudowania nowej wieży, Osy mają bowiem aż cztery stacje kierowania pociskami z nadajnikami komend i radar śledzenia celu.

   Zakończenie prac nad projektem rozwojowym nie musi oznaczać końca prac – o ile podjęta zostanie taka decyzja, rozpocząć się może projekt „Samobieżny Zestaw Rakiet Przeciwlotniczych Krótkiego Zasięgu Błyskawica”, o którego inicjację zabiegają Mesko i Polski Holding Obronny. Zestaw - w wizji tych podmiotów - ma charakteryzować się mobilnością (podwozie o wysokich parametrach trakcyjnych, np. Rosomak), dużą wydajnością ogniową (osiem rakiet w gotowości do odpalenia), wielokanałowością (możliwość naprowadania 2-4 pocisków na 2-4 cele w sektorze około 90 stopni), zdolnością do pracy w środowisku sieciocentrycznym, modułowością, małą sygnaturą termiczną i niską emisyjnością elektromagnetyczną, w tym zdolnością do pracy pasywnej (bez promieniowania elektromagnetycznego) do momentu startu rakiet. Pożądane byłyby niskie koszty zakupu i eksploatacji. SZRPKZ Błyskawica składać się miałby z kilku zasadniczych elementów: odpowiednio przystosowanego podwozia, wieży z układami napędowymi i zasilania, kontenerów z rakietami, systemu obserwacji pasywnej, systemu dowodzenia i przekazywania danych, a także dwóch stacji radiolokacyjnych - wstępnego wykrywania oraz śledzenia celu i pocisków.

Tomasz Kwasek




Rejestracja

Funkcja chwilowo niedostępna

×

Logowanie

×

Kontakt

×
Węgiersko-rosyjski konflikt o czołgi T-72 dla Ukrainy

Węgiersko-rosyjski konflikt o czołgi T-72 dla Ukrainy

W 2008 roku kraje Unii Europejskiej zgodziły się, że nie będą sprzedawać broni i amunicji na obszary gdzie istnieje ryzyko jego zastosowania, szcze...

więcej polecanych artykułów