2026-11-15 13:18:57
Zgoda administracji USA na sprzedaż PAC-3 MSE dla Ukrainy
Zapełnienie jednostek ognia baterii obrony powietrznej Patriot należących do Sił Powietrznych Ukrainy jest priorytetem o znaczeniu strategicznym, podnoszonym na najwyższych szczeblach politycznych. Dlatego podobnie należy patrzeć na informację z 30 października br., że Departament Stanu USA zatwierdził potencjalną sprzedaż Ukrainie pocisków przeciwlotniczych Lockheed Martin PAC-3 MSE. Biorąc pod uwagę duże potrzeby użytkownika pierwotnego (US Army) oraz rynkowe na ten asortyment uzbrojenia, trzeba podkreślić, że ta ciągle potencjalna transakcja nie rozwiązuje bieżących i krótkoterminowych problemów obrony powietrznej Ukrainy, zapewne bowiem będzie mogła być realizowana przynajmniej za kilka lat.
Notyfikacja zawiera potencjalny zakup do 500 pocisków PAC-3 MSE za kwotę 2,05 mld USD (przeliczeniowo 4,1 mln USD za rakietę) oraz 50 mln USD na elementy dodatkowe. Według dokumentów amerykańskich, wskazane źródła finansowania transakcji obejmować mają mechanizm finansowania transakcji JUMPSTART (Kanada, Niemcy, Norwegia) oraz środki ukraińskie (w tym ze wsparcia unijnego). Głównym wykonawcą zlecenia byłby Lockheed Martin, chociaż nie należy zapominać, że łańcuch istotnych podwykonawców obejmuje także inne duże firmy, w tym przykładowo Boeing (dostarcza głowice naprowadzające, co uznawane jest także jako wąskie gardło dla zwiększenia dostaw PAC-3 MSE).
Kluczowe jest pytanie kiedy pociski mogą dotrzeć do użytkownika? To zapewne jeden z trudniejszych elementów do budowy odpowiedzi, Amerykanie takich informacji nie podają, w mediach natomiast przywoływane są lata 30. (Reuters). Już kilka miesięcy temu prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski podawał, że na kampanię zimową 2026/2027 obrona powietrzna potrzebuje przynajmniej 300 pocisków tej klasy, dlatego zasugerował, aby dostawy bieżąco były realizowane z obecnych zapasów USA, a następnie byłoby uzupełniane z zakontraktowanej produkcji. Dodać trzeba, że taka zgoda USA nie wydaje się prawdopodobna.
USA mają prawdopodobnie niskie zapasy pocisków PAC-3 MSE, co spowodował konflikt na Bliskim Wschodzie trwający od końca lutego 2026 roku. Iran był i jest wymagającym przeciwnikiem, także dla systemów obrony powietrznej sojuszników USA w regionie. Z drugiej strony podaż ze strony Lockheed Martin choć wzrasta (w 2025 roku wyprodukowano 620 pocisków) to w efekcie wielomiliardowych inwestycji oczekiwany pułap 2000 PAC-3 MSE rocznie osiągnąć ma pod koniec 2030 roku. Dla zaspokojenia potrzeb rynku, ale i zabezpieczenia w nim miejsca dla Lockheed Martin, powstać ma niskokosztowa PAC-3 ACE (pierwsze testy w locie planowane w 2028 roku, a koszt jednostkowy medialnie szacowany na blisko 2 mln USD/egz.).
Amerykańska potencjalna zgoda na transakcję nie oznacza przełomu politycznego. To ewentualny kontrakt transakcyjny (broń za pieniądze), w pewnej kolejce na realizację. Dodać trzeba, że również Polska w kolejce po pociski PAC-3 MSE także oczekuje, a dotyczy to II fazy programu Wisła (w komunikacie DSCA z czerwca 2023 roku wskazano możliwość zakupu do 644 rakiet).
(MC)
Zdjęcie: Lockheed Martin
