2018-02-07 11:40:41
W Sejmie RP o modernizacji technicznej polskiej armii
W dniu 6 lutego br. odbyło się posiedzenie sejmowej Komisji Obrony Narodowej którego tematem miała być informacja Ministra ON o przyczynach niepowodzeń w realizacji kluczowych dla sił zbrojnych projektów dotyczących pozyskania nowoczesnego sprzętu i uzbrojenia, a w szczególności w zakresie: śmigłowców wielozadaniowych, systemu obrony powietrznej Wisła, okrętów podwodnych, okrętów patrolowych i okrętów obrony wybrzeża, systemu zarządzania polem walki Rosomak BMS, bezzałogowych systemów powietrznych oraz artylerii rakietowej Homar. Niestety, przyczyn ubiegłorocznych niepowodzeń nie usłyszeliśmy, przedstawiono natomiast aktualny stan realizacji kilku priorytetowych zadań modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP.
Posiedzenie zostało zwołane na wniosek opozycji. Jej przedstawiciel, były sekretarz stanu w MON Czesław Mroczek, na wstępie w ostrych słowach skrytykował nieprzyjęcie do tej pory przez Radę Ministrów i Ministra ON podstawowych dokumentów strategicznych dotyczących modernizacji technicznej polskiej armii w okresie od 2017 do 2026 roku mimo, że dokumenty te powinny zostać zatwierdzone zgodnie z obowiązującym prawem do końca 2016 roku. Mowa tu o: uchwale Rady Ministrów „Szczegółowe kierunki przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2017-2026”, zarządzeniu Ministra ON „Program Rozwoju Sił Zbrojnych na lata 2017-2026” oraz będącego jego pochodną „Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych RP na lata 2017-2026”, o których pisaliśmy szczegółowo TUTAJ. Poseł Mroczek podkreślił, że brak tych dokumentów utrudnia właściwą realizację procesu modernizacji technicznej i poinformował, że Platforma Obywatelska skieruje do Najwyższej Izby Kontroli wniosek o przeprowadzenie kontroli w tej sprawie.
Stan realizacji poszczególnych zadań zapisanych w Planie Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych RP na lata 2017-2022 (PMT) będących w zainteresowaniu posłów przedstawił – co dziwne i co krytykowała opozycja – nowy sekretarz stanu w MON Wojciech Skurkiewicz, a nie odpowiedzialny za proces modernizacji wiceminister Sebastian Chwałek.
Dla programu pozyskania zestawów rakietowych średniego zasięgu kr. Wisła poinformowano, że w dniu 26 stycznia 2018 roku zakończono negocjacje i uzgodnienie zapisów umowy LOA dla I fazy programu obejmującej dostawę 2 pierwszych baterii systemu Patriot w konfiguracji typowej dla US Army, jednak bez obniżenia wymaganych przez Polskę zdolności. Obecnie w programie trwają negocjacje umowy offsetowej, która musi zostać podpisana przed kontraktem na dostawy. Przewiduje się, że dostawy zostaną zrealizowane w 2022 roku.
W stosunku do programu śmigłowcowego poinformowano, że po unieważnieniu w 2016 roku przetargu na zakup 50 śmigłowców wielozadaniowych, do tej pory nie uruchomiono nowego postępowania dotyczącego śmigłowców wielozadaniowych. Prowadzone są natomiast dwa odrębne postępowania dotyczące zakupu 8 śmigłowców w wersji bojowego poszukiwania i ratownictwa dla pododdziałów wojsk specjalnych CSAR/SOF oraz 4 śmigłowców (z opcją na 4 kolejne) w wersji zwalczania okrętów podwodnych i bojowego poszukiwania i ratownictwa ZOP/CSAR. W pierwszym z nich obecnie „trwa analiza dokumentów - wniosków złożonych przez wykonawców pod kątem dopuszczenia dostaw etapowych”. Kolejnymi etapami procedury udzielenia zamówienia ma być złożenie ofert ostatecznych, sprawdzenia weryfikacyjne, zawarcie umowy offsetowej i umowy na dostawy. Niestety, prawdopodobnie nadal nie ustalono nowego terminu złożenia ofert ostatecznych, bowiem podczas SKON takiej informacji nie podano.
W postepowaniu na śmigłowce ZOP/CSAR obecnie trwa „analiza dostosowania możliwości wymagań Sił Zbrojnych do możliwości produkcyjnych wykonawców”. Przewiduje się, że z tego tytułu może nastąpić zmiana wymagań, co z pewnością wpłynie na wydłużenie harmonogramu postępowania. Niestety, wiceminister Skurkiewicz nie podał nawet przypuszczalnych terminów zakończenia obu w/w postępowań śmigłowcowych.
W przypadku programu pozyskania śmigłowców uderzeniowych kr. Kruk poinformowano, że przewiduje się dostawy od 16 do 32 śmigłowców wraz z systemem szkolenia oraz pakietem logistycznym. Obecnie nadal trwa faza analityczno-koncepcyjna, prowadzona od dnia 8 lipca 2014 roku, w ramach której opracowywane jest uzasadnienie występowania podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa. Co ciekawe, podczas SKON poinformowano, że dostawy pierwszych śmigłowców uderzeniowych powinny rozpocząć się od 2019 roku, co nie jest oczywiście możliwe. Prawdopodobnie termin ten wynika z faktu, że do tej pory nie dokonano w tym zakresie aktualizacji obowiązującej wersji PMT.
Kolejny omówiony program dotyczył zakupu Systemu Zarządzania Walką Szczebla Batalionu Rosomak BMS. W prowadzonym postepowaniu od dnia 23 stycznia 2017 roku trwają negocjacje z jedynym wykonawcą który zgłosił się do udziału w nim, czyli konsorcjum polskich firm na czele z PGZ S.A. W ramach negocjacji Inspektorat Uzbrojenia wykonał już część procesu weryfikacyjnego i uzgodnił z wykonawcą nowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa przetwarzania danych i ich realizacji poprzez „zdolność pomostową”. Na marzec br. zaplanowano przeprowadzenie „drugiej część, drugiego etapu weryfikacji oprogramowania wsparcia dowodzenia pokładowego integratora IP oraz radiostacji szerokopasmowej IP, w wersji oferowanej przez wykonawcę w warunkach polowych”. Przewiduje się, że umowa na dostawę systemu BMS zostanie zawarta w I kwartale tego roku.
Dla programu budowy okrętów obrony wybrzeża Miecznik i okrętów patrolowych z funkcją zwalczania min Czapla przypomniano, że ich dostawy mają zostać zrealizowane w latach 2022-2026. Pierwsze postępowanie prowadzone w latach 2015-2016 zostało unieważnione we wrześniu 2016 roku z powodu konieczności ponownej oceny występowania podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa. Ocenę tę zakończono w styczniu 2017 roku. W kwietniu 2017 roku skierowano do Ministra ON wniosek o ustalenie konieczności zastosowania offsetu dla tego programu, który jednak nie został rozpatrzony (!). W lutym br. planuje się ponownie skierować do Ministra ON wniosek o ustalenie konieczności zastosowania offsetu, którego rozpatrzenie warunkuje dalszą procedurę.
W drugim programie morskim, dotyczącym okrętów podwodnych nowego typu (OPNT) kr. Orka nadal przewiduje się dostawy 3 jednostek w latach 2024-2026. W ramach prowadzonej fazy analityczno-koncepcyjnej cały czas trwają prace „zespołu ds wypracowania rekomendacji wraz z uzasadnieniem dla Ministra ON”. Rezultatem prac zespołu powinno być określenie „optymalnego terminu pozyskania OPNT uwzględniającego partnerstwo strategiczne oraz możliwość spełnienia założeń offsetowych” oraz wypracowanie decyzji o najkorzystniejszym trybie pozyskania jednostek. Podczas SKON nie podano nowego przewidywanego terminu zakończenia tych prac (wcześniej MON deklarowało, że będzie to najpierw grudzień 2017 roku, a następnie styczeń tego roku).
Ostatnim punktem wyjaśnień był stan realizacji zadań związanych z pozyskaniem bezzałogowych systemów powietrznych (BSP). I tak, dla BSP klasy MALE kr. Zefir choć opracowano już Studium Wykonalności i Wstępne Założenia Taktyczno-Techniczne, Inspektorat Uzbrojenia oczekuję na decyzję kierownictwa MON o wyborze partnera z którym będą prowadzone negocjacje w trybie rząd-rząd, a dokładniej czy będzie to rząd Izraela czy Stanów Zjednoczonych. W programie planuje się zakup 2 zestawów w latach 2020-2022 i dwóch opcjonalnie po 2022 roku.
Dla zadania związanego z zakupem BSP klasy taktycznej średniego zasięgu kr. Gryf również opracowano już Studium Wykonalności i Wstępne Założenia Taktyczno-Techniczne i tu również Inspektorat Uzbrojenia oczekuje na decyzję kierownictwa MON co do sposobu pozyskania tego rodzaju BSP. W PMT przewidziano dostawy 6 zestawów Gryf w latach 2020-2022 i 6 zestawów po 2022 roku.
W przypadku BSP klasy taktycznej krótkiego zasięgu kr. Orlik trwa postępowanie w którym prowadzone są negocjacje z konsorcjum firm: PGZ S.A., WZL nr 2 S.A. i PIT-RADWAR S.A. Zawarcie umowy planowane jest w II kwartale bieżącego roku. Dostawy mają dotyczyć łącznie 12 zestawów, w tym 4 zestawów w latach 2020-2022.
Ostatnie omówione zadanie dotyczyło pozyskania BSP klasy mini kr. Wizjer. Postępowanie na ich zakup planuje się uruchomić w I kwartale br., a podpisanie umowa powinno nastąpić w 2019 roku. Do 2022 roku przewiduje się dostawy 25 zestawów, a pierwsze BSP tej klasy powinny trafić do Sił Zbrojnych RP po 2020 roku.
Co ciekawe, wiceminister Skurkiewicz nie przedstawił stanu realizacji programu dotyczącego zakupu dywizjonowych modułów ogniowych wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych kr. Homar mimo, że program ten także objęty był wnioskiem opozycji. Nikt z uczestniczących w posiedzeniu posłów nie zwrócił jednak na to uwagi.
Na zakończenie przypominamy, że aktualny stan realizacji PMT w znacznie szerszym zakresie niż przedstawiono to na posiedzeniu SKON dostępny jest TUTAJ.
(TD)
