2014-12-29 12:51:41
Opóźnienie programu moździerzy samobieżnych Rak
W ramach Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych w latach 2013-2022 planuje się realizację 14 priorytetowych programów operacyjnych, w tym dotyczącego modernizacji Wojsk Rakietowych i Artylerii. Jednym z istotnych zadań tego programu jest pozyskanie w latach 2015-2018 ośmiu modułów dywizjonowych 120 mm moździerzy samobieżnych kryptonim Rak na podwoziu KTO Rosomak. Zadanie to jest realizowane w formie pracy rozwojowej na podstawie umowy z dnia 1 października 2009 roku zawartej z Hutą Stalowa Wola S.A. Prowadzone prace jeszcze niedawno planowano zakończyć do dnia 30 września 2014 roku. Ponieważ okazało się to niemożliwe, termin ten został po raz kolejny przesunięty, tym razem na maj 2015 roku.
W grudniu 2012 roku, kiedy przyjęto obecny Plan Modernizacji Technicznej, pracę rozwojową dotyczącą opracowania 120-mm moździerzy samobieżnych Rak planowano zakończyć w grudniu 2013 roku, a w 2014 roku miała rozpocząć się ich produkcja seryjna. Uwzględniając najnowszą zmianę w harmonogramie, niestety możemy mówić już o półtorarocznym opóźnieniu tego programu - fot. Tomasz Kwasek/Dziennik Zbrojny
Pierwotnie zakończenie pracy rozwojowej miało nastąpić do listopada 2012 roku, ale termin ten wydłużono do grudnia 2013 roku. Jak wiemy, w 2013 roku przeprowadzono badania kwalifikacyjne poszczególnych, opracowanych elementów składowych modułu ogniowego. W ich wyniku stwierdzono jednak uwagi i zastrzeżenia dotyczące prawidłowej pracy prototypów w całym zakresie wymagań środowiskowych określonych w ZTT (co według Inspektoratu Uzbrojenia było dopuszczalne na tym etapie pracy rozwojowej). Jednocześnie, zgodnie z pierwotnymi planami, po zakończeniu pracy rozwojowej, miał nastąpić etap realizacji pracy wdrożeniowej. W jej zakresie planowano opracowanie jednego z komponentów modułu - warsztatu remontowego uzbrojenia. Wprowadzenie Decyzji 72/MON z dnia 25 marca 2013 roku „w sprawie pozyskiwania sprzętu wojskowego i usług dla Sił Zbrojnych RP” spowodowało likwidację etapu pracy wdrożeniowej i zmieniło końcowy charakter dokumentacji technicznej będącej wynikiem pracy rozwojowej. W związku z tym, konieczne stało się opracowanie wozu remontowego już na obecnym etapie, a także opracowanie nowego rodzaju dokumentacji technicznej. Realizacja tych prac oraz konieczność wyeliminowania wszelkich uwag i zastrzeżeń dotyczących elementów modułu, ujawnionych w trakcie prowadzonych badań kwalifikacyjnych, stały się przyczyną zmiany terminu zakończenia realizacji pracy rozwojowej z grudnia 2013 roku, na koniec września 2014 roku.
Ten termin okazał się jednak także za krótki, bowiem jak poinformował Redakcję Inspektorat Uzbrojenia "wykonawca do upływu terminu realizacji pracy [tj. 30 września 2014 roku - red.] nie wywiązał się w pełni ze zobowiązań z niej wynikających, a mianowicie nie zakończył jeszcze badań kwalifikacyjnych poszczególnych składników, a co za tym idzie nie wprowadził zmian do dokumentacji technicznej wynikających z przeprowadzonych badań kwalifikacyjnych". Strony umowy zawarły ostatecznie porozumienie w celu dokończenia badań kwalifikacyjnych i opracowania dokumentacji technicznej, na mocy którego realizacja pracy rozwojowej została wydłużona do maja 2015 roku.
Realizowana praca rozwojowa obejmuje wykonanie dwóch prototypów 120 mm moździerzy samobieżnych - gąsienicowego na bazie zmodernizowanego podwozia haubicy 2S1 Goździk (M120G) oraz kołowego w oparciu o podwozie KTO Rosomaka (M120K), a także wszystkich pojazdów, które mają wejść w skład kompanijnego modułu ogniowego. Mowa tu o wozach: dowodzenia, rozpoznawczym, amunicyjnym i remontu uzbrojenia.
W pierwszej kolejności, w latach 2015-2018 Siły Zbrojne zamierzają zamówić osiem modułów dywizjonowych na podwoziu kołowym. Zgodnie z założeniami (które mogą jeszcze ulec zmianie), planowany do pozyskania kompletny moduł ogniowy składać się ma z dwóch plutonów po cztery moździerze M120K w każdym, wozu dowodzenia dowódcy kompanii i jego zastępcy oraz dwóch wozów dowodzenia dowódców plutonów, dwóch (lub czterech) wozów rozpoznawczych, trzech wozów amunicyjnych i jednego wozu remontu uzbrojenia. Pozyskanie ośmiu modułów będzie się więc wiązało z koniecznością wyprodukowania 64 moździerzy samobieżnych M120K.
(TD)
