2013-01-24 15:38:12
Turcja nie kupi rakiet, ona je zbuduje
Władze Turcji zdecydowały o anulowaniu przetargu na zakup systemów przeciwlotniczych średniego zasięgu za szacunkową kwotę 4 mld USD. W szranki stawały rosyjskie kompleksy S-300, francuskie SAMP/T, chińskie HQ-9 i amerykańskie Patriot. Turcja zdecydowała o budowie własnego systemu przeciwlotniczego w oparciu o strategicznego partnera zagranicznego. To klasyczny przykład budowy zdolności technologicznych przez Ankarę. Na podobnej zasadzie powstają tam czołgi, śmigłowce uderzeniowe, armatohaubice itp.
Turcja to bardzo interesujący przykład strategicznej przemiany gospodarczo-politycznej. W ostatnich latach kraj stał się istotnym graczem regionalnym i zastanawiać może, kto za kilka lat będzie miał większy interes i będzie chciał przyłączenia Turcji do Unii Europejskiej – Turcy czy Wspólnota. Szala powoli przesuwa w kierunku tego drugiego podmiotu.
Dla polskiego ministerstwa obrony pod kątem budowy własnych zdolności produkcyjnych to ciekawszy kierunek obserwacji niż niemiecki czy francuski. Posiadamy Plan Modernizacji Technicznej zakładający w najbliższych 10 latach wydanie na ten cel około 140 mld PLN (nie wiem, dlaczego wszyscy podają kwotę 130 miliardów, wystarczy zsumować dwie liczby ze strony MON – do 2016 roku na modernizację techniczną 37,8 mld PLN, w latach 2017-2022 kolejne 102,1 mld PLN. Jakby ktoś chciał sprawdzić, otrzymujemy 139,9 mld PLN. Być może obojętne i niewłaściwe podawanie kwoty jaką przewidziano na PMT 2013-2022 wynika z prostego założenia - nikt w takie wydatki nie wierzy, a sam plan ma wartość makulatury, co nowością w naszym kraju nie jest), czyli całkiem pokaźną kwotę 44 mld USD. Bez ręcznego sterowania i centralnego zarządzania programami, krok generacyjny ku nowym poziomom technologicznym polskiego przemysłu zbrojeniowego nie będzie możliwy. Przykładem niech będą uznawane w Polsce za nowoczesne stacje radiolokacyjne TRS-15 Odra kupione dla NDR i proponowane niegdyś dla tzw. "Tarczy Polski" - w rzeczywistości Odry są dwie generacje "do tyłu" w porównaniu do najnowszych radarów średniego zasięgu.
Na dodatek nie posiadamy już autonomiczności w strategicznych decyzjach gospodarczych, te zostały scedowane na Unię Europejską. Jeżeli ktoś uważa, że zachodnie giganty korporacyjne pozwolą nam budować swobodnie własny potencjał przemysłu obronnego – ten raczej się myli. Potrzebne jest działanie długoterminowe, a nie kadencyjne. Takie postępowanie wiąże się również z cierpliwym oczekiwaniem na efekty które należy zakładać w przedziale 10-15 lat. Dopiero wówczas modernizacji techniczna armii miała by prócz wymiaru militarnego także efekt gospodarczy. To zadanie nie dla Platformy Obywatelskiej ale dla elity politycznej.
(MC)
