• Tweet

Chrzest i wodowanie pierwszej fregaty Miecznik

     Na terenie PGZ Stoczni Wojennej w Gdyni, 12 sierpnia br. odbyła się uroczystości chrztu pierwszej fregaty wielozadaniowej projektu 106 budowanej w ramach programu Miecznik, której nadano imię „Wicher”. Okręt posiada numer budowy B106/1 i będzie oznaczony numerem taktycznym (burtowym) „274”. W uroczystości uczestniczyli m.in.: prezydent RP Karol Nawrocki, premier Donald Tusk, sekretarze stanu w MON Magdalena Sobkowiak-Czarnecka i Paweł Bejda oraz szef Agencji Uzbrojenia gen. dyw. Artur Kuptel. Trzy fregaty Miecznik budowane są na podstawie umowy z 27 lipca 2021 roku o aktualnej łącznej wartości (wraz z aneksami) ok. 15 mld PLN brutto, zawartej pomiędzy Inspektoratem Uzbrojenia (obecnie Agencją Uzbrojenia) a Konsorcjum PGZ-MIECZNIK.

Uroczystość chrztu poprzedzająca wodowanie pierwszej fregaty budowanej w ramach programu Miecznik (B106/1), której nadano imię „Wicher”. Fot. MON.  

  Początkowo w składzie Konsorcjum PGZ-MIECZNIK znalazły się trzy podmioty: Polska Grupa Zbrojeniowa S.A., PGZ Stocznia Wojenna Sp. z o.o. i Remontowa Shipbuilding S.A. W 2023 roku stocznia Remontowa Shipbuilding S.A. wystąpiła jednak z konsorcjum i pozostaje jedynie partnerem projektu. Pozostałymi partnerami w programie Miecznik są zagraniczne firmy: Babcock International Group - producent fregat Arrowhead 140 odpowiadający za platformę okrętu, Thales UK – dostawca i integrator Zintegrowanego Systemu Walki (ZSW) oraz MBDA UK – dostawca elementów systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej, w tym pocisków rakietowych z rodziny CAMM.

  Program Miecznik to największe przedsięwzięcie okrętowe w dziejach Marynarki Wojennej RP. W szczytowym okresie przy budowie fregat pracuje ponad 2000 osób. Okręty powstają w gruntownie zmodernizowanej stoczni, w tym w najwyższej w Polsce Hali Kadłubowej o wysokości 46 metrów. W latach 2023-2026 zrealizowano szereg inwestycji w nowy potencjał produkcyjny stoczni na podstawie kilku umów zawartych z Grupą NDI. Zbudowano m.in.: Halę Kadłubową o powierzchni zabudowy blisko 6 000 m² i wysokość 46 metrów, wyposażoną w suwnice o udźwigu do 100 ton, Halę Produkcyjną o powierzchnia blisko 5 000 m² która mieści wszystkie wydziały wyposażeniowe, czterokondygnacyjny budynek biurowy, Halę Magazynową o powierzchni ponad 3300 m² oraz infrastrukturę obejmującą: rozbudowę nabrzeża, place składowania, nowe drogi wewnętrzne, nowe parkingi, a także przebudowano część hali A-11 na centrum logistyczne, wyremontowano część budynku A-9 (dostosowano ją do potrzeb technologicznych) i dokonano kompleksowej modernizacji infrastruktury technicznej stoczni. Wartość inwestycji realizowanych w latach 2023-2025 przekroczyła 370 mln PLN.

Nocne wyprowadzenie z Hali Kadłubowej kadłuba pierwszej fregaty Miecznik na platformę barki transportowej BOA Barge 33. Fot. PGZ SW.

  Budowę pierwszej jednostki w programie Miecznik - B106/1, przyszłego ORP „Wicher", zainicjowała uroczystość palenia blach, która odbyła się 16 sierpnia 2023 roku. Stępkę okrętu położono 31 stycznia 2024 roku. Po dzisiejszej uroczystości chrztu okręt zostanie fizycznie zwodowany jutro (13 sierpnia br.) z półzanurzalnej barki transportowej BOA Barge 33 o długości 140 metrów. Jednostka została przetransportowana do barki z Hali Kadłubowej PGZ Stoczni Wojennej (w której była dotąd budowana) w dniach 9-10 sierpnia br. za pomocą zespołu samojezdnych platform SPMT. Na wodach Zatoki Gdańskiej barka zostanie poddana kontrolowanemu zanurzeniu, dzięki czemu fregata swobodnie uniesie się na wodzie. Po sprawdzeniu szczelności kadłuba okręt, który na tym etapie budowy nie ma jeszcze własnego napędu, zostanie odholowany przez holowniki do stoczni i zacumuje przy nabrzeżu. Rozpocznie się wówczas etap prac wyposażeniowych, który ma być prowadzony do drugiej połowy 2028 roku. Ostatnim etapem budowy będą próby portowe HAT (ang. Harbour Acceptance Tests), próby morskie SAT (ang. Sea Acceptance Trials) i badania kwalifikacyjne fregaty, które powinny zakończyć się w 2029 roku (wg. harmonogramu PGZ Stoczni Wojennej z września 2024 roku w I kwartale 2030 roku). 

  Matką chrzestną okrętu została Agata Ziemiańska, żona wiceadmirała Jarosława Ziemiańskiego, Inspektora Marynarki Wojennej w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, która nadała jednostce imię „Wicher”. Będzie to już trzeci służący pod biało-czerwoną banderą okręt o imieniu „Wicher”. Pierwszym był kontrtorpedowiec ORP „Wicher” (typu Wicher), wybudowany we Francji, przyjęty do służby 8 lipca 1930 roku i zatopiony 3 września 1939 roku. Drugim był niszczyciel ORP „Wicher” radzieckiego projektu 30bis (ex „Skoryj”), służący pod polską banderą w okresie od 29 czerwca 1958 roku do 31 grudnia 1974 roku.

  Równolegle Konsorcjum PGZ-MIECZNIK prowadzi budowę drugiej (B106/2) i trzeciej (B106/3) jednostki, które docelowo mają otrzymać nazwy odpowiednio ORP „Burza” i ORP „Huragan”. Pierwsze palenie blach okrętu B106/2 miało miejsce 5 maja 2025 roku, a stępkę jednostki położono 18 grudnia 2025 roku. Teraz kolejne elementy tego okrętu (bloki i sekcje) będą trafiały do Hali Kadłubowej, w której zostaną scalone. Wodowanie drugiego Miecznika powinno nastąpić w 2027 roku, a jego przekazanie do służby w 2030 roku.

  Pierwsze palenie blach okrętu B106/3 miało miejsce 28 kwietnia tego roku. Stępka jednostki ma zostać położona w IV kwartale br., wodowanie powinno nastąpić w 2028 roku, a przekazanie do służby planuje się w terminie do końca 2031 roku.

Wizualizacja docelowego wyglądu fregaty ORP „Wicher” (274). Fot. PGZ SW. 

  Okręty projektu 106 są spolonizowaną wersją fregat projektu Arrowhead 140. Charakteryzują się wypornością pełną ok. 7000 ton, długością 138,7 m, szerokością 19,75 m i zanurzeniem wynoszącym 5,5 m. Będą posiadały napęd w układzie CODAD (ang. Combined Diesel and Diesel) w skład którego wejdą 4 silniki wysokoprężne MTU 20V8000 M71 o mocy 8400 kW każdy, pracujące na dwa wały i dwie nastawne śruby napędowe MAN. Zasilanie w energię elektryczną zapewnią 4 agregaty prądotwórcze MTU 12V4000M53B o mocy 1400 kW każdy. Napęd pozwoli okrętowi na osiągniecie prędkości maksymalnej 28 w i marszowej 12 w, przy której zasięg jednostki ma wynosić do 8000 Mm. Autonomiczność fregaty ma sięgać 30 dni. Aby zapewnić okrętowi wysoką manewrowość na dziobie zamontowany jest ster strumieniowy.

  Fregaty projektu 106 mają zostać wyposażone w system zarządzania walką CMS (ang. Combat Management System) Thales TACTICOS, w skład którego wejdzie 18 konsol operatorskich MOC w centrum dowodzenia (CIC) i 2 konsole MOC w pomieszczeniu sztabowym. Będzie on kierował zarówno pracą sensorów okrętu jak i jego uzbrojeniem.  

  Planowane do instalacji sensory fregaty obejmują:

• Radar wielofunkcyjny dalekiego zasięgu (do 400 km) pracujący w pasmie S Thales Sea Master 410 z czteroma ścianowymi antenami AESA,
• Radar wielofunkcyjny średniego zasięgu pracujący w paśmie X Thales NS58 (AESA),
• Radar kierowania ogniem Thales STIR 1.2 EO Mk2,
• System identyfikacji swój-obcy (IFF) Thales z interrogatorem TSA 6000 i transponderem TSC 4000,
• Dwie głowice optoelektroniczne ZGS-35K (zintegrowane z CMS dla zestawów przeciwlotniczych OSU-35K),
• Dookólny system obserwacji optoelektronicznej w podczerwieni Thales ARTEMIS,
• Dziobowy sonar kadłubowy Thales Blue Hunter,
• Sonar holowany Thales CAPTAS-2,
• Sonar wykrywania nurków Wavefront Sentinel IDS.

Przyszły ORP „Wicher” transportowany na półzanurzalnej barce BOA Barge 33, z której zostanie fizycznie zwodowany 13 sierpnia 2026 roku na wodach Zatoki Gdańskiej. Fot. PGZ S.A.

  Ponadto fregaty mają zostać wyposażone w: Zintegrowany System Zarządzania Platformą Okrętową IPMS (ang. Integrated Platform Management Systems) firmy L3Harris, hydrotelefon Thales TUUM-6, system walki radioelektronicznej Rohde&Schwarz klasy RCESM (ang. Radar and Communications Electronic Support Measures) KORA, system nawigacji ze zintegrowanym systemem mostka nawigacyjnego INBS (ang. Integrated Navigation Bridge System) firmy OSI Maritime Systems, zintegrowany system łączności (IcommS) produkcji PGZ Stoczni Wojennej z radiostacjami i antenami firmy Rohde&Schwarz z zakresu HF/VHF/UHF oraz system bezpośredniej obrony okrętu Terma C-Guard, składający się z wyrzutni celów pozornych umiejscowionych na okręcie w ten sposób, aby zapewnić obronę jednostki w sektorze 360 stopni.

  Mieczniki mają zostać uzbrojone w następujące systemy artyleryjskie:

• armatę Leonardo OTO Melara 76/62 Super Rapid Strales kalibru 76 mm,
• dwa polskie zestawy przeciwlotnicze PIT-RADWAR OSU-35K z armatami kalibru 35 mm,
• dwa zdalnie sterowane moduły uzbrojenia ZM Tarnów ZSMU-1276 A3B kalibru 12,7 mm oraz
• dwa stanowiska strzeleckie z wielkokalibrowymi karabinami maszynowymi ZM Tarnów WKM-Bm (kalibru 12,7 mm).

  W zakresie uzbrojenia rakietowego okręty zostaną wyposażone w: dwie poczwórne wyrzutnie przeciwokrętowych pocisków rakietowych Kongsberg NSM (ang. Naval Strike Missile) oraz cztery ośmiokomorowe pionowe wyrzutnie (VLS) Lockheed Martin Mk41, w wersji Strike z modułami ExLS (ang. Exstensible Launching System) przeznaczone dla przeciwlotniczych i przeciwrakietowych pocisków MBDA Sea Ceptor CAMM i (w przyszłości) CAMM-MR. W każdej komorze wyrzutni mogą zostać umieszczone cztery pociski CAMM lub dwa CAMM-MR.

  Do zwalczania okrętów podwodnych okręt będzie wyposażony w pokładowy śmigłowiec ZOP (jeszcze nie określono jakiego typu), który może być chowany do hangaru i operować z dużego pokładu lotniczego oraz dwie podwójne wyrzutnie B515/2V lekkich torped 324 mm MU90.

  Ponadto w zamykanych burtowych wnękach okręty będą mogły przenosić 11 metrowe i 7,5 metrowe łodzie hybrydowe RHIB (ang. Rigid-Hull Inflatable Boat) lub w ich miejsce morskie pojazdy bezzałogowe.

  Fregaty będą posiadały miejsca dla 120 członków załogi i ok. 60 osób personelu dodatkowego.

(TD)

• Tweet